Elewacje drewniane

Elewacje określamy zewnętrzną powierzchnią ściany budynku z wszystkimi znajdującymi się na niej elementami, inaczej tzw. lico budynku. W zależności od położenia określa się zgodnie z położeniem do np. ulicy: frontowa, tylna, boczna. Możemy wyróżnić różne typy elewacji ze względu na technologie: ze szkła, z kamienia, z drewna, z betonu architektonicznego i inne. Najstarszą metodą ochrony ścian zewnętrznych jest elewacje drewniane. Kojarzy się ona z naturą, ciepłem i bezpieczeństwem dlatego tak często ludzie wybierają ten rodzaj powierzchni zewnętrznej ściany. Do tej metody ochrony ścian należy stosować drewno o wilgotności od 15 do 18%. Najtrwalsze jest drewno dębowe i modrzewiowe, ale najczęściej wykorzystywany jest świerk i sosna, które dzięki dużej zawartości żywic są trwalsze i bardziej odporne na wilgoć. Bez względu na rodzaj zastosowanych na elewacji elementów drewnianych należy je najpierw zabezpieczyć przed wilgocią, grzybami i ogniem. Do wykonania tych czynności są potrzebne odpowiednie preparaty. Jednym z zastosowań elewacji drewnianych jest dekoracyjna osłona ścian w budynkach szkieletowych. Zewnętrzną powierzchnię możemy traktować jako wierzchnia warstwa ścian budynków w dowolnej technologii. A także elewacje z drewna wykorzystujemy na podbitkach, poddaszach i loggiach budynków murowanych.